uhutgunesi
KARDEŞ HAKKI
Hüseyin OKUR
ANNE BABADAN SONRA EN YAKINIMIZ KARDEŞİMİZDİR
Kişinin kendisine ebeveyninden sonra en yakını kardeşidir. Aynı anne babadan gelme, aynı çatı altında büyüme, hatta çok zaman aynı his ve duyguları paylaşma gibi, diğer akrabalardan farklı olarak pek çok müşterek taraflar bulunmaktadır. Kardeşler, birbirlerini tamamlayan bir bütünün parçaları gibidir. Hiçbir şey bu birliği bozmamalı, kardeşleri birbirlerinden uzaklaştırmamalıdır. Büyük kardeşler, küçükler için anne baba gibidir. Öyle ki, babasını kaybeden insan abisini baba gibi bilir; annesini kaybeden de ablasını anne gibi kabul eder. İşte bu gerçeği Peygamberimiz şu hadisleriyle çok veciz bir şekilde ifade buyurarak kardeşlerin hak ve hukukunu bildirmiştir: Büyük kardeşin küçük kardeşler üzerindeki hakkı, anne babanın çocukları üzerindeki hakkı gibidir. (Beyhaki, Şuabu’l-İman) Yine Efendimiz (s.a.v) bir başka hadislerinde, Kardeşlerden en büyüğü baba mesabesindedir (Beyhaki, Şuabu’l-İman) buyurmuştur.
Bazı dünyevi meselelerden ötürü kardeşlerle olan irtibatı kesmek, yabancılaşmak, uzak durmayı tercih etmek hiçbir şekilde hoş karşılanmayan bir davranıştır. Aynı şekilde kardeşlerden birinde inanç yönünden bazı kusurlar, eksiklikleri varsa, imkan nispetinde onların telafisine çalışmak, onları hakka ve hakikate ısındırmaya gayret etmek yine bize düşer.
KARDEŞ KISKANÇLIĞINDAN SAKININ
Şüphesiz şu dünyada hiçbir insan birbirine denk değildir. Kardeşler de öyle… Kardeşlerin kabiliyetleri birbirlerini kıskançlığa sevk etmemelidir. Kimi insan ilme meraklıdır, o sahada ilerler, tanınan biri olur; kimi insan da ticarete meraklıdır, o sahada çalışır, ilerler, zengin olabilir. Bunları olgunlukla karşılamalı, herkesin aynı şey olamayacağı, aynı sahada çalışamayacağı gerçeği unutulmamalıdır. Aralarındaki -varsa tabii- fikir ayrılıklarını, konuşarak, birbirlerinin düşüncelerine hürmet duyarak çözüm yoluna koymalıdırlar. Sertlikler ve tartışmalar daima kötü sonuçlar doğurur. Ailevi huzursuzluklara, tatsızlıklara neden olur. Bu durumların hiçbirisi bir kardeşi diğerini küçük görmeye, kıskanmaya götürmemelidir. Kardeşler arasında sevgi ve saygıyı azaltan sebeplerin arasında belki de en önemlisi kıskançlıklardır. Kıskançlık duygusunun hiç kimiyse bir yararı olmamıştır. Bu nedenle kardeşler birbirlerini kıskanarak hem kendilerini hem de kardeşlerini huzursuz etmemelidir.
Kur’an-ı Kerim’de kardeşlerin birbirlerini kıskanmalarının kötülüğü ile ilgili iki kıssa anlatılır. Biri Yusuf (a.s) ile kardeşleri arasındaki, diğeri de Hz. Adem’in iki oğlu Habil ile Kabil arasındaki kıssa. Yusuf suresinde, Hz. Yusuf’a kardeşlerinin yaptıkları kötülükler uzun uzun anlatılır. Sonunda her şey ortaya çıkınca kardeşleri Hz. Yusuf’a (a.s) Allah’a yemin olsun ki, hakikaten Allah seni bize üstün kılmış. Gerçekten biz hataya düşmüşüz. dediler. Yusuf (a.s) da onları af ve müsamaha ile karşılayarak şöyle demiştir: Bugün sizi kınamak yok, Allah sizi affetsin! O, merhametlilerin en merhametlisidir. (Yusuf, 91-92)
Kur’an-ı Kerim’de Hz. Adem’in iki oğlu Habil ve Kabil’den söyle bahsedilir: (Ey Rasulüm!) Onlara, Adem’in iki oğlunun haberini gerçek olarak anlat: Hani birer kurban takdim etmişlerdi de birisinden kabul edilmiş, diğerinden ise kabul edilmemişti. (Kurbanı kabul edilmeyen kardeş, kıskançlık yüzünden), ‘Andolsun seni öldüreceğim’ dedi. Diğeri de, ‘Allah ancak takva sahiplerinden kabul eder’ dedi (ve ekledi ‘Andolsun ki sen, öldürmek için bana elini uzatsan (bile) ben sana, öldürmek için el uzatacak değilim. Ben, alemlerin Rabbi olan Allah’tan korkarım. Ben istiyorum ki, sen, hem benim günahımı hem de kendi günahını yüklenip ateşe atılacaklardan olasın; zalimlerin cezası işte budur.’ Nihayet nefsi onu, kardeşini öldürmeye itti ve onu öldürdü: bu yüzden de kaybedenlerden oldu. (Maide, 27-30)
MİRAS KAVGASI
Kardeşler arasında en sık yaşanan anlaşmazlıklardan biri de miras taksimidir. Hatta bu durum bazı ailelerde öyle bir hale gelebilmektedir ki, kardeşler ömür boyu birbirlerine kırgın ve dargın kalabilmekte, çocukları da birbirlerinden kopuk yaşamaktadır. Menfaat söz konusu olunca insandaki hırs duygusu devreye giriyor. Oysa mirasla ilgili hüküm ve vazifeler bilinse ve varisler birbirinin hakkını gözetse böyle vahim hatalara düşülmeyecektir.
ANNE BABAMIZA HANGİMİZ BAKACAK?
Günümüzde kardeşler arasında yaşanan problemlerin nedenlerinden biri de yaşlanmış olan anne babaya kimin bakacağı konusudur. Çalışma hayatının getirdiği zorluklar, alışılan refah hayatı, sosyal çevre ve buna bir de kardeşler arasındaki çekememezlik gibi unsurlar eklenince, yaşlı anne ve babalar adeta ortada kalmaktadırlar. Halbuki kardeşler Allah Teala’nın anne babaya hürmet ve hizmet etmeye ne kadar önem verdiğini ve Rasulullah Efendimiz’in de (s.a.v) bu hususta ne kadar titiz davrandığını bilseler, anne babalarına bakmak için yarışırlardı. Nebî (s.a.v) hadis-i şeriflerinde şöyle buyurmuşlardır: Burnu yere sürünsün! Sonra burnu yere sürünsün! Sonra burnu yere sürünsün Rasulullah Efendimiz’i (s.a.v) böyle derken işiten sahabiler,
Kimin (burnu yerde sürünsün) ey Allah’ın Elçisi? diye sorduklarında, İhtiyarlığı anında annesi ile babasından birine yahut her ikisine yetişip de, onlar sebebiyle cennete giremeyenin buyurmuştur. (Müslim)
Şunu da unutmamalıyız ki, kardeşler arasındaki iletişimin sağlıklı olmasında anne babanın çok büyük rolü bulunmaktadır. Sevgili Peygamberimiz de buna, Hiç bir (anne) baba çocuğuna güzel terbiyeden daha üstün bir bağışta bulunmamıştır (Tirmizi) buyurarak işaret etmişlerdir. Büyüklerin, Ne ekersen onu biçersin! sözü de, evlatların ileriki hayatlarına her halükarda yön verecek olanların anne baba olduklarını bizlere haber vermektedir. Sonuç olarak çocuklarımız arasındaki problemlerin de küçük yaşlardan itibaren verilen yahut verilemeyen eğitimle alakalı olduğunu unutmamalıyız.
imam
Allah c.c., müslüamn kardeşler arasına ittifakı koysun
Sumame
Hz. Ali (r.a.)’den rivâyet edildiğine göre Rasûlullah (s.a.v.) şöyle buyurmuştur:
Müslümanın Müslüman üzerindeki altı hakkı vardır.
Karşılaştığında selam verir,
davetine icabet eder,
aksırdığı zaman elhamdülillah derse yerhamükAllah der,
hastalandığında ziyaretini yapar,
öldüğünde cenazesinin ardından yürür,
kendisi için sevdiğini o kardeşi için de sever. (Dârimî, İstizan: 5; İbn Mâce, Cenaiz: 43)
Kaynak: forumduasi.com/misafir-sorulari/208095-kardeslikle-gelen-haklar-ve-kardesligin-yukledigi-sorumluluklar.html#ixzz1nIwDPDKg
Kayıtsız Üye
Peki kardesler birbirinin inancina saygi duymuyorsa.yani tesetturune cocugunu gonderdigin kuran kursu gibi dini konularda uyusmuyor ve elestiriliyorsak kardesler arasi ilişki nasıl olmali?
Kayıtsız Üye
Büyük kardeş küçük kardeşi kullanıyorsa ve maddi durumu varken mal ve mülkünün faydalanmaya kalkiyorsa, başkasının yanında seviyor gibi davranıp riyakar davraniyorsa bu abla ve abilerle nasıl davranmalı
Kayıtsız Üye
Ablam 1 yıl oldu evleneli.balayından sonra olanlar oldu.eniştem erkek kardeşime kötü sözler söylemeye başladı.bende ablayım kardeşime kötü söz söyleme bak seni uyarıyorum dedim.ablam eşi kötü sözler söylerken hiçbirşey söylemiyor ben çıldırıyorum neyse kötü ile kötü olunmaz dedim işime başladım aynı davranışını mutfağa gelerek söyledi ablam yine bir şey söylemiyo gözüm döndü ikisinide dövdüm.sonra defolun evimden dedim.2 ay geçti ablam bize geldi.konuşmuyor selam vermiyor komşum kardeşler arasında kavga olmaz barışın dedi neyse barıştık ama ben gönülden hala kırgınım kendisine.sonra hiç benimle bir yere gelmiyor demeye başlamış arkadaşlarına bende öğrenince abla şu an çalışmıyorum cebimde beş kuruş param yok hesabımı ödeyince gururum inciniyor.param olunca söz gezeriz dedim.neyse yayladan eve dönünce ortak arkadaşımız gelecekmiş onlara bende gelim size hem ğara çeker 1 saat oturur gelirim evime dedim.sen gelme dedi.tamam ben bundan sonra gelmem evine dedim.sonra yeğenim doğdu.yeğenimin hatrına katlanmaya başladım baktım her konuda beni kullanıyor benden bu kadar dedim o günden beri konuşmuyoruz.suç bende mi artık ne yapacağımı bilmiyorum.
Kayıtsız Üye
mumsema selamun aleykum arkadaşlar sizlere bir sorum olacaktı benim 13 yaşım var babaannem beni her markete gönderdiğinde bir az para veriyor ve ya kendine bir şey al diyor(çekirdek ve ya abur cubur gibi) bir keresinde ben markete gittim ve geldiğimde bana bir az para verdi ama abime de verdi ben bir anlığına dedim ki: neden veriyorsun abim gittiğinde de abime verirsin ve abimden parayı aldı ben yan odaya geçtiğimde yine verdi ben babaannemin verdiğini gördüm ama babaannem benim onu gördüğümü görmedi şimdi sorum şu ki eğer babaannem parayı yeniden vermeseydi kul hakkına girermiyim
NOT:kızmamın sebebi abim markete gittiğinde abime para veriyor bana vermiyor ben gittiğimde ise bazen abime de veriyor bazen hiç bir şey yapmamasına rağmen abime arada bir veriyormuş(neredeyse okul başladığından beri şimdide veriyor ben bunu neredeyse 3 hafta önce bildim ama babaannem benim bildiğimi bilmiyor galiba) konu para değil kendimi yararsız hissediyorum o yuzden bir anlığına kızdım
Kayıtsız Üye
mumsema selamun aleykum ben konu açmıştım yorum olarak yayınlandı şimdi bulamıyorum o yüzden bir daha yazıcam
1.benim 13 yaşım var bana babaannem her defasında markete gittiğimde ya biraz para veriyor (çok fazla değil) yada ki kendine bir şey al diyor(abur cubur,çekirdek gibi) ben birdefasında markete gittiğimde bana da para verdi abimede bende kızdım dedim ki neden veriyosun ben gittiğimde bana para verdin abim gidendede abime verirsin ve sonra babaannem parayı kardeşimin elinden aldı ben yan odaya geçtiğimde yeniden verdi ben babaannemin abime parayı yenide verdiğini gördüm ama babaannem benim onu gördüğümü görmedi şimdi sorum şu ki eğer babaannem parayı yeniden vermeseydi kardeşimin hakkına girecekmiydim
NOT:kızmamın sebebi ben markete gitiğimde bazen abime para veriyor abim gittiğinde ise bana vermiyor, hala babaannem abime okul başladığından beri ara bir abimi çağırıp gizlince bir az para veriyor ben neredyse bunu 3 hafta önce öğrendim galiba şimdiye kadar veriyordu ama şimdi vermiyor konu para değil kendimi yararsız hissediyorum
2.vermiyor dedim ya ben babaanneme o konuyu bildiğimi söyledim ve babaannem söylediğim günün yarını beni çağırıp daha vermiycem dedi bu yüzden de kardeşimin hakkına girermiyim
arifselim
Aleykum selam. Annen ve babanın diğer kardeşlerine bir şey verip vermemeleri onların kararıdır ve hakkıdır. Elbette kardeşler arasında adaletsizlik yapılmamalıdır. Eğer vermemeleri de kendi kararları ise seninle ilgisi yoktur. Sen yinede sabır ve iyilikle yaklaşman en doğrusudur.
Kayıtsız Üye
Merhaba benim annem ve kız kardeşlerim çok zengin (maddi anlamda) ben ve diğer erkek kardeşim çok zor durumdayız bende bir iş kurmak için maddi destek istiyom kardeşimde ciddi hasta ve engelli annem ablalarımız çok rahat hayat yaşıyorlar bende bir iş kurmak için sürekli baskı yapıyom para istiyom vermiyorlar ilerde olabilecek mirastan feragat dahi edebileceğimi söylüyorum yinede vermiyorlar kardeşim ve ben gerçek anlamda zor durumdayız ve ben çok sert uslupla kızarak sinirlenerek bunu yapmak zorunda olduklarını ve bazen kırıcı davranıyorum ve hala ekonomik durumları aşırı yüksek oldukları halde para deyince benle kardeşimle konuşmuyorlar ne yapabilirim bir öneriniz
Kayıtsız Üye
Eşim ve abisi ortak iş yapıyor eşimin ayriyeten maaşlı bir işi var biz bu maaşla geçiniyoruz eşimin abisi de ailesi de ortak işten gelen parayla kendi üstlerine mülk alıyolar harcıyorlar biz o paraya el süremiyoruz eşim gece gündüz hem kendi işini hem ortak işi yürütüyor ama abisi hep kendine mal mülk ediniyor 4 yıllık evliyim ve şimdiye kadar bize ufak bir mülk alındı ondada benim altınlarım bozuldu eşimin abisinin altınları 12 yıl sonunda benim ise evlenir evlenmez 2 yılda bozuluverdi hiç adalet eşitlik yok ne yapalım ne edelim bilmiyorum eşim abisine çok güveniyor bana hakkımı verir diyor ama giden gidiyor zaten ne yapmalıyız
kardeş hakkı, islamda kardeş hakkı, kardeş hakkı ile ilgili ayetler